13 Şubat 2013 Çarşamba

Olmuyor.

Yardimci Olmuyor by Asli on Grooveshark

Olmuyor be blog. Yürümüyor hayat. Sıkıntı, dert, tasa bitmiyor. Biri bitse öteki peşinden geliyor. Bir gün mutlu oluyorsam Uzunca bir süre yüzüm gülmüyor.

Şurda bi ay sonra annemlerin mahkemesi var. Ardından bi kaç gün sonra da benim YGS'm. Ne kadar ironik, değil mi? Benden ders çalışmamı bekliyorlar. Ama olmuyor. Yapamıyorum. Kafam o kadar dolu ki bi yerlerine türev-integral, fonksiyon sokamıyorum. Almıyor. Almayınca da olmuyor.


Annem gelmiş "Git baannenden Seyfettin Abi'nin numarasını al" diyor. Seyfettin Abi, karşı dairenin sahibi. Ev boş, neymiş annem orayı kiralıcakmış. Mantıksızlığa bakar mısın? Sen kocandan boşan, karşı daireye taşın. Aynı binadasın lan. Tamam, babamı siktir et baannemler, amcamlar bla bla bla! Sen değil miydin "Baannen arkamızdan konuşmaya başlamış bile" diyen geçen gün. E, noldu şimdi?

Ah, anne ah!

Kusura bakma ama çok geri zekalısın. Boşanmaya bi anda karar verdin, ah kaldın işte şimdi göt gibi ortada. İki hafta izinliydin çalışmadın, evde yatıp göt büyüteceğine araştırsaydın, soruştursaydın ya! Ama bişey söyleyince ben suçluyum, onu anlamıyormuşum. Oldu canım. Sen kendi kendine karar ver, ceremesini ben çekeyim.

Geçen gün restimi çektim yine. Bana sormadan mal mal semtlerden ev bakıyomuş. "Ne bok yersen ye, benim kalacağım bi kaç ay daha. Sonra gidiyorum ben. Neresi olursa gidiyorum. Ha İstanbul'da bi yer kazanırsam da evde durmam. Ayaklarımın üstüne durmaya başlamam lazım." dedim. Başladı ağlamaya.

Ama duramam ki evde. Ben böyle bi hayat istemiyorum. Hayallerimi var. O hayallerim götümde patlasa da gerçekleştirmeye bi yerden başlamam lazım. Yapmam lazım bunu. Sonunda "Anne, başaramadım, hayallerimin peşinden gittim ama keşke gitmeseydim." diyecek olsam da yapmam lazım bunu.

Bişeyleri kurban etmem lazım bu yolda da. Bu annem ve kardeşim olsa da...

Üzgünüm. Egoist biri oldum istemeden. Ama bana başka bi seçenek bırakmadınız.

Yapabildiğim en güzel şey olan "Mutlu gibi görünmek"i de artık başaramıyorum.

İşte böyle blog, kötüyüm. Yazamıyorum dertlerimi, en kötüsü kimseye de anlatamıyorum.

2 yorum:

  1. biz ne desek ne düşünsek boş yine her şey olacağına varıyor işte ://

    YanıtlaSil
  2. Ah be Patrick :( Keşke çok çabucak ama başarılı bi şekilde atlatsan şu 6 ayı. Sonra da güzel güzel tercihler yapsan. Umarım istediğin yerler de gelir de hayallerin için ilk adımı atmış olursun :) Kolay gelsin dostum :) Ümidini asla kaybetme :)

    YanıtlaSil

şimdi sen buraya yorumunu yazacaksın, ben de yayınlayacağım.