26 Temmuz 2012 Perşembe

Allahını seven bana bi kurşun döktürsün



Nasıl anlatsam bilemiyorum. Birini bekledim beni dinleyecek, bişey demeden dinleyecek, yorum yapmayacak birini. Sonra dedim ki "blog ne güne duruyo?", geldim yine benim sadık dostum sana.

10 gündür sevgilim var. Şaka gibi dimi? Bundan 10 gün önce sevgilim yok diye ağlanıyodum. Sevişmek istiyorum diyodum. Sevgilim olsun istiyodum evet ama aşık olmak istediğime emin değildim.

Sevgilimle, Paşam'la her şey güzel gidiyo. Bugün ona korkularımı dile getirdim. Sevişmek istemiyorum, dedim. Korkuyorum biliyo musun? Evet, sevişmekten korkuyorum. Her hangi bi adamla değil, sevgilimle sevişmekten korkuyorum. Her ne kadar yakışıklı, kariyerli, bana değerveren insanlarlarla sevişmek için can atmış olsam da seviştikten sonra hep aynı cümle oluşuyodu beynimde "Bu mu yani, siktirsin, dur numarasını siliyim.". Ne kadar güzel bi eylem olsa da sevişmek, sonrasından beni insanlardan soğuttu. Sevgilimden soğumamak için de sevişmek istemiyorum, bunu ona da söyledim. Ama dayanamıyorum. Ve sevişiyorum. Sonuç: soğumuyorum. Çok güzel. Ama daha çok erken olduğunu düşünüyorum. Of, Kezban'lığım tuttu çok saçmalıyorum. Adam güzel sevişiyo, hayat verince güzel, neyin tribindeyim ben allasen! Ve gün geçtikçe bu adama deli gibi bağlanıyorum ben!

Sevişmeyi falan bi kenara atalım da ben iyice saçmalamaya başladım. LYS puanları açıklandı. Sıralamam kötü. İyi bişey beklemiyodum, bi sene daha hazırlanmak istiyodum. Ama birden bi götüm tutuştu kendime bölüm aramaya başladım. Maden mühendisliği, Jeoloji Mühendisliği, Peyzaj Mimarlığı falan filan tutuyo. Kötü yerler değil, Hacettepe, İstanbul Üniversitesi, Ege falan yani.

Anneme "Evden uzaklaşmak istiyorum" dedim. "Tamam. Kardeşin de gelir, ben de gelirim." dedi. "istemiyorum" dedim ağlamaya başladı. Neymiş O'nu beğenmiyomuşum. Daha neler! Tamam, insan ailesini seçme gibi şansı yoktur. Ailemi ne kadar sevmesem de hiç bi zaten utanmadım. "Beni burda yalnız mı bırakıcaksın?" dedi.

İyi de ben ailemle bi hayat sürmek istemiyorum. Annem hayatımdan çıksın istemiyorum. Ama yanımda olsun da istemiyorum. Uzakta olsun ama yanımda olduğunu hissedeyim istiyorum. Bu tartışmaanın ardından ben "Ankraya gidicem ben maden mühendisi olcam" dedim. Açtı ağzını yumdu gözünü. Bu akşam da "İzmir'e gidip Peyzaj Mimarı olcam" dedim yine ağlamaya başladı. Kadın bana bi sene daha hazırlanma fırsatı veriyorken ben hala evden gitmek istiyorum. Tabii ki hayalim yukarıdaki bölümler değil. Ben mimarlık ya da şehir ve bölge planlama istiyorum. Ama ne yapacağımı inan ki bilmiyorum blog!

Sonuçlar açıklanmadan önceki "koy göte gitsin ne de olsa bi yere gidemicem, bi sene daha hazırlanır istediğim yere giderim yeaaeaea" tavırlarım gitti yerine sanki çok yüksek bi sıralama yapmışım gibi nereye gideceğime karar veremiyorum. Öyle, mal gibiyim! Hatta salağım!


13 yorum:

  1. insanın bazen kafası gerçekten çok karışabiliyor patrikçiğim. bende geçen sene öyleydim inan ve emin ol ikinci sene insana iyi şekilde dönebiliyor. ben de anneme istanbul'a gigicem dedim bana ankara'da kal ama ayrı eve git dedi. illaha gözünün önünde olmamı istiyor. anneler böyle işte. umarım en doğru kararı verirsin kendin için :)

    YanıtlaSil
  2. izmir güzel, ege peyzaj mimarlığı hakkında da iyi şeyler duymuştum. Araştır belki ilk sınıflarda geçiş oluyordur peyzaj mimarlığından mimarlığa (hiçbi fikrim yok) Umarım her şey gönlünce olur Patrick..

    YanıtlaSil
  3. malsın olm:DDD (yangınakörüklegidenkazu:P)
    ayrı okumandan yanayım ben de

    YanıtlaSil
  4. kurşunlu şelalesinde kurşun döktürdüm kurşun asker kalıbına. (maşallah diyorum iyi giden ilişkine) ama beklentini düşük tut ki çok üzülmeyesin.

    YanıtlaSil
  5. :) ilişkine sevindim senin içinde ailenden uzak olmak daha iyi gelecektir

    YanıtlaSil
  6. yavrum tamam üniversitede ailenden uzak olmak istiyosun bence bu güzel bişey. ailen olmadan kendi ayakların üzerinde durma sorunlarını ya da sıkıntılarını kendin halledebilme ve en önemlisi artık aileyle maddi anlamda bağımlı kalma (tabi yaz tatilinde işler değişiyo :D ) adına çok güzel yerlere getiriyo insanı. üniversitede aileden ayrı olunmalı bana göre de ;) bak ben ayrıyım oh mis valla :D da benim en büyük korkum aileden ayrı kalmak için gittiğin bölümün seni tatmin etmemesi. sonuçta üniversite de hayatını belirlicek bi yol. o yüzden iyi düşün. belki herşey çok farklı olucak kalırsan belki daha kötü olucak bilemezsin ama iyi düşün. sevgili olayında da allah mutluluğunuzu daim etsin yavrum ;)

    YanıtlaSil
  7. Sen yaz peyzaj mimarlığını seker ne güzel bölüm yaaaaa :))) herkes izmire annemmmm :)))

    YanıtlaSil
  8. vallahi okunacak bölüm bulmak zor iş :(
    ama peyzaj mimarlığı bence de mantıklı bir iş... ve büyük ihtimal yatay geçiş olasılığı da vardır tabii derslerinin çok iyi olması koşuluyla.. ben bu şekilde biyolojiye girip eczacı mezun olan kişi tanıyorum.. ama bir üniversite sekreterliğini arayıp sor geçiş konusunu

    zaten annen nereye geliyor, kardeşinin okulu, onun işi, baban, bir evi yok mu canım.. her şeyi bırakıp seninle gelecekse seni bir kurtuluş çubuğu olarak mı görüyor acaba ilginç geldi bu durum.. sen yine de kendi mesleğine odaklan annen sonraki iş... istemediğin bir şey okuma aman ha..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ya, "diğer bölümlere geçiş olanağı" var diye bir bölüm avantajlı hale gelmez bence. Sonuçta o şansı yakalayabilenler çok çok az kişi. Yazılan bölüm gerçekten isteniyorsa yazılmalıdır bence.

      Sil
  9. Öncelikle bu kadar streste olman bence çok güzel Patrick :)) Bir an eski günlerim canlandı gözümde,o yaşadığım ÖSS zamanları ve bir köşede sıkışmış can çekişen aşklarım..Hayallerim ve ümitlerim...Neyse sen daha yolun başındasın her şey için..Ailen de yanında emin ol,her ne kadar ailenden uzak olmak istesen de seni en iyi ben anlayabiliyorum.Bende ailemden kaçıp kurtulmak istedim her defasında üniversiteye gittim ailemden uzak bir şehire evet bu iyi geldi..Her ne kadar annem oturup ağlasa da oda zamanla alıştı..Bence senin annende alışacaktır bu duruma zamanla,şu günlerde onun yanında olman daha sağlıklı ikiniz içinde..

    Aşık olman çok güzel bir şey,inan çok mutlu oldum,hep diyorum ben yaşayamadım bari sen yaşa Patrick ! ...
    Aşk güzeldir,hele ki onunla olmak,onunla yemek yemek,onunla birşeyler paylaşmak..Sevişmek korkutur insanı,diyorum ya en iyi ben seni anlarım diye..Kaybetmekten korktum hep...Patrick yine kaybeden ben oldum..Ama sen kaybetmeyeceksin..Biliyorum çünkü bunu istiyorum mutlu olmanı..Seni hiç tanımıyorum şu blogu bir kaç haftadır takip etmeye çalışıyorum ama yaşadıkların hemen hemen güzel şeyler arada olumsuzluklar olsada bunlar seni hayata hazırlıyor ve güçlendiriyor..

    Yolun açık olsun..LYS için de üzülme..Seneye elbet tekrar denersin..Fazla aceleci davranma okul konusunda..
    Kendine iyi bak..

    YanıtlaSil
  10. İstemediğin bir bölüme gitme, gerekiyorsa 1 sene daha bekle. Ve evet öğrenciyken aileyle olmak zor ama öte yandan İstanbul'da olman daha iyi. Güzelce her şeyi tart ve kararını ver derim, kolay gelsin.

    YanıtlaSil

şimdi sen buraya yorumunu yazacaksın, ben de yayınlayacağım.