22 Mayıs 2012 Salı

Bir Come Out Anısı - "Ben Eşcinselim" - İlirmia

Uzunca bi süre internetim yoktu malum. Mailime arada sırada okulda arkadaşların telefonlarından bakabiliyordum. Bi gün maili açtığımda bi mail gördüm. İlirmia diye birisi bana yaptığı come out'u anlatmış. "Bana niye anlatmış olabilir ki?" diye düşündüm baştan. Sonradan insanların yaşadıkları şeyleri birilerine anlatma ihtiyacı duyduğu aklıma geldi. Bu ya ben ya da bir başkası. Ben de bunun için açmamış mıydım blogu?

Ve yazdığı yazıyı paylaşmak istedim. İzin verdi teşekkür ederim.

Önce İlirmia'dan kendisini tanıtmasını istedim. Ve kendi kaleminden kendisini tanımladı:

21 yaşındayım eşcinselim. Üniversiteye bu sene başladım şu an hazırlık okuyorum. Kendimi tam olarak şu zamanda fark ettim diyemem. Her zaman böyleydim sadece büyüdükçe ne hissettiğimden ya da neyi istediğimden daha emin oldum. Çok fazla zorlukla karşılaştığımı söyleyemem tabi ki çevremde her zaman benimle alay edenler oldu ama büyüdükçe insanlar artık bunu yüzüne söyleyemeyecek kadar akıllanıyor ya da daha çok arkandan konuşmayı tercih ediyorlar diyelim.
Zaten ben de büyüdükçe davranışlarımı daha çok kontrol etmeye başladım. Çoğu zaman kendim gibi davranmıyorum sadece evde veya yakın arkadaşlarımın yanında kendimi rahat hissediyorum. Onlar benim davranışlarımı çocuksu buluyorlar ben de karşı çıkmıyorum. Ailemin en küçük çocuğu olduğum içinde bir sorun oluşmuyor.
Daha geçen güne kadar bundan kimseye bahsetmemiştim. Aileme söylemek istemedim çünkü biraz bile üzüleceklerini düşünmek bile sonsuza kadar onlara anlatmamam için yeterli bir sebep. Dışarıda ise genelde sessiz bir görünümüm olduğu için insanlarla anlaşmakta pek sorun yaşamıyorum. Zaten utangaç bir yapım olduğu için insanlarla çabuk kaynaşamıyorum. Bazen kendimi yalnız hissetsem de yapacak pek bir şey olmadığını düşünüyorum.
Şu zamana kadar kimseyle bir ilişki yaşamadım. Geçen yıl gibi internetteki blogları takip etmeye başladım okudukça kendimi daha iyi hissediyorum. Senin blogunuda birkaç aydır takip ediyorum. Geçen gün arkadaşımla konuştuktan sonra olanları sana da anlatmak istedim. İyi de yapmışım sanırım

Ve kendi kaleminden arkadaşına come out yaptığı anlar:

Bugün arkadaşıma come out yaptım. Nasıl yaptım ben de bilmiyorum bir ara aklımdan geçmişti ama cesaretimi toplayamamıştım hiç bugüne kadar.
Birkaç defa sormuştu durgunsun bu günlerde bir şey mi var dedi. Ben hep bir şey yok dedim ona. Bugün son derste gülmeye başladım birden artık nasıl patlamak üzereysem kriz geçirdim. Hoca çık dışarı bir elini yüzünü yıka dedi. Çıktım o da arkamdan gelmiş.
Biraz düzelir gibi olunca derse girdik. Çıkışta tuttu kolumdan gel seninle bir yere oturalım konuşalım biraz kaç gündür bir garipsin bir derdin mi var bana niye söylemiyorsun diye başladı. Bir kahveciye gittik biz de oturduk anlat ne derdin var diye sordu ama ben hiçbir şey diyemiyorum.
Kahve tatlı filan söyledik ama bir şey diyemiyorum hala. Bir saate yakın oturduk ilk yarım saat boyunca güldüm diğer yarım saat boyunca da ağladım. Arkadaşım sorup durdu ne derdin var ailevi mi kız meselesi filan mı diye ama cevap veremiyorum sadece gülüyorum.
Sonunda ağlamaya başladım nasıl söyleyeceğim bilmiyorum dedim söylersem ne tepki verirsin onu da bilmiyorum. Arkadaşım çıldırmak üzereydi artık söyle bir çaresi vardır elbette olmasa bile sadece rahatlamak için anlat dedi.
Hiçbir değişiklik hissettin mi bende diye başladım lafa hiçbir farklılık hissettin mi bu güne kadar dedim. Hayır dedi. Biraz düşün dedim ben de. Yoksa bana mı aşık oldun dedi. Saçmalama öyle bir şey değil dedim kişisel bir şey benimle ilgili dedim ama hala anlamadı.
Söyledim en sonunda ama bakamıyorum ona. Bu muydu bu kadar üzüldüğün şey dedi bu yüzden mi haftalardır üzgünsün. Evet dedim buydu. Konuşmaya başladı olabilir ne var ki bunda normal bir şey bu kadar üzülmene değmez. Özel biri var mı diye sordu okulda baktığın. Bunu da sonra konuşuruz dedim.
Yine devam etti hiç üzülme diye sen de erkeklerden hoşlanıyorsan ne olacak ki, daha önce birkaç arkadaşım daha olmuştu kafana takma sakın eğer çok mutsuzsan bir psikologla filan görüş ona da anlat istiyorsan dedi. Yol boyunca konuştuk işte öyle. Şu an kendimi çok garip hissediyorum. İlk defa birine söyledim hem çok mutluyum hem de niye böyle bir şey yaptım diye düşünüyorum. Bundan sonra ne olacağını bilmiyorum hiç. Aramızda ne değişir neler konuşuruz hiç bilmiyorum bu yüzden biraz gergin hissediyorum. Diğer insanlar bu durumda ne yapar onu da pek bilmiyorum. Okuduğun için şimdiden teşekkür ederim.

Eğer benimle ya da bu blogda come out anısını paylaşmak isteyen varsa
iminthebed@gmail.com
iminthebed@hotmail.com
http://www.facebook.com/iminthebed
https://twitter.com/#!/iminthebedd
adreslerinden bana ulaşabilir.

6 yorum:

  1. ilirmia, eğer yaşadıklarını ya da hissettiklerini kimseye anlatamıyorsan ve bu yüzden yazında bahsettiğin psikolojik sıkıntıları yaşıyorsan (ki bence durup dururken kahkahalarla gülmek ve hemen arkasından ağlamaya başlamak ciddi bir depresyon belirtisidir) o halde acilen bir blog aç ve yazmaya başla..
    İçinde biriktirdiğin ne varsa burada senin gibi insanlarla rahatça paylaşabilirsin..
    Emin ol, bu hem seni rahatlatacak hem de kendine dert edindiğin şeylerin aslında ne kadar doğal ve sıradan olduğunu göreceksin..
    Burada kimse seni yadırgamayacak, yaptıklarını (ya da düşüncelerini) sorgulamayacak ve hatta destek olacaktır..

    Patrick, bu maili bizlerle paylaştığın için teşekkürler ;)

    YanıtlaSil
  2. arkadaşının tepkisi ne kadar güzel ilirmia, keşke herkes böyle tepki verse ilk duyduğunda. iyi ki paylaşmış Patrick yazdığını, umutlandıran bir iç döküş bu. Her ne kadar şu anda şokunda olsan da aslında arkadaşının anlayışı bile seni birazcık olsun rahatlatır umarım.

    YanıtlaSil
  3. ilirmia senin yaşındayken ve senin yerindeyken bende bu kadar abartıyordum bu durumu.. ama yaşadıkça öğrendim ki abartılacak bir şey yok. sen oldukça normal bir insansın, o yüzden arkadaşına söyleyebilirsin o da doğal karşılar.. bu kadar içine kapanma bence, yaşadığın günlerin değerini bil, eğlenmeye bak bir daha yaşamayacaksın o günleri..

    bence de bir blog açmanın sana yararı olacaktır. bana çok büyük yararı oldu ;)

    YanıtlaSil
  4. arkadaşına açılması iyi olmuş görünüşe göre olumlu karşılamış o da, ama zaman ne gösterir bilinmez

    "bana mı aşık oldun yoksa" dediğin de gülümsedim :))

    arada içini boşaltacağı birisi olması iyi bir şey

    YanıtlaSil
  5. Hepinize çok teşekkür ederim yorumlarınız için. O gün arkadaşımla paylaştıktan sonra kendimi daha iyi hissetmeye başladım. Arada sırada konuşuyoruz. İnsanın duygularını anlatabileceği biri olması gerçekten çok güzel bir şeymiş. Okulda kestiğim çocuğu gösterdim ona her ne kadar benim tipim değil dese de o da beğendi.

    Blog açma fikri iyi bir öneri ama yazmaya değer bir şeyler bulamayacağımdan korkuyorum şimdilik.

    YanıtlaSil
  6. Sen yaz yine de.. 'Her insanın anlatmaya değer düşünceleri ve yaşanmışlıkları vardır' diyecektim ki, "ele verir talkını, kendi yutar salkımı" diyeceklerinden çekindiğim için vazgeçtim :))

    YanıtlaSil

şimdi sen buraya yorumunu yazacaksın, ben de yayınlayacağım.