1 Ocak 2012 Pazar

Sokaklarda mızıka çalma, çocuk.


Ne kadar sikik bi başlık dimi? Neyse azcık yazayım da rahatlayayım. Canım sıkılıyor. 19 gün nasıl geçicek bilmiyorum.

Malum 2 hafta önce İstanbul'dan geldim. Aşık oldum. Sevgilim oldu. O'nu seviyorum. O da beni seviyor. Tamam hayat güzel ama değil aslında. Özlüyorum onu.. Aslında özlemek değil. Çünkü nesini özleyebilirim ki 1,5 saat konuştuğum daha doğrusu pek bişey konuşamadığım insanın. O'nu tanımak istiyorum. Bana değer verdiğini görmek, o'na değer verdiğimi göstermek istiyorum. Sıkıca sarılıp, teninin kokusunu hissetmek istiyorum. 1 hafta tatilim olacak sömestre'da bu tatilimi o'nunla geçirmek istiyorum. Anlaştık. Her gün buluşup ders çalışıcaz. Benim matematikle kimyam iyi değil. O bana bunları ben de o'na türkçeyle coğrafya çalıştırcam.

Ben'den bahsetmiş arkadaşlarına. Oysa ben daha hiç bi arkadaşıma kendimden bahsedememişken. Aslında geçen cumartesi doğum gününün verdiği sarhoşlukla ertesi sabah "coming-out" yapıcam diye uyanmıştım. Pazar günü sınavdan sonra üç arkadaşımı toplayıp hepsine aynı anda söylemeyi düşündüm. Çünkü rahat etmek istiyorum. Sevgilim'le bütün gün mesajlaşırken arkadaşlarımın meraklı bakışlıkları altında kalmak rahatsız ediyor beni. Çünkü aylardır sms paketi yapmıyordum ve birden biriyle mesajlaşmaya başladım. Elimden telefon düşmüyor bütün gün.

Pazar sabah bu düşüncelerle uyandıktan sonra Kahvaltı yaparken Ellen'ı izliyordum. Olacak iş ya konuk da Ricky Martin. Ellen'la konuştular eşcinseller hakkında ve tam gaza geldim. "Gay olmak bana verilmiş en büyük mükafattır" dedi. Ama ben cesaretimi toplayıp bi türlü arkadaşlarıma açılamadım. Bilmiyorum nasıl olacak ama çevremden birine açılmalıyım. İnternetteki arkadaşlarım bir yere kadar yardımcı oluyor.

Sabaha karşı bi arkadaşla konuştum. Sınıfta arkadaşları dışlıyormuş onu. Futbol sevmediği, küfür etmediği için. Direk aklıma ilk okul yıllarım geldi. Beni de dışlardı sınıfın erkekleri. Çünkü futboldan anlamam ve küfür etmezdim ben de. Çok üzülürdüm. Ama insan bi yerden sonra duymamayı öğreniyor. Kulakları sadece duymak istediklerini duymaya başlıyo bi yerden sonra insanın.

Lisede de pek değişik bişey olmadı. Karı kız muhabbetlerine katılmadım. Neden mi? Bi yerden sonra saçma geliyo o muhabbetler bana. O karıdan bu karıdan bahsedip fanteziler kurmak, bunu dile getirmek yok anacım bana göre değil. Cinsel deneyimi olmayan insanların cinsellik konusunda atıp tutmaları hoşuma gitmiyor açıkçası. He tamam deneyimleri olsun gelsin sabaha kadar konuşalım. Ama atıp tutmalara gelemiyorum.

Dün annemi aradım bana para yollamasını söyledim. Bugün için yatırırım dedi ama bu akşam aradığımda "ben sana babanı ara demedim mi?" dedi. WTF! Ben senden istiyorum sen babanı ara diyorsun. Anlamıyorum ben bu kadını gün geçtikçe. Aynı evde yaşamalarına rağmen birbirinden çok uzak olmaları sinirimi bozuyor. Ayrılın siz de kurtulun ben de kurtulayım. Kendimi bildim bileli anlaşamıyorlar. Annem kaç kere evden gitti, boşanmaya karar verdi ama ortada hala bi bok yok. Babam ise "çevre neder?" modunda. Gerizekalılar kısaca.

Yılbaşı gecesi harikaydı! Oturdum yatağıma açtım internetten Cnbc-e'yi. Önce Britney Spears konserini izlediim Britney'i sevmeme rağmen. Ardından Lady GaGa'yı. Harikaydı. Ve konserinde eşcinseller hakkında dedikleri çok güzeldi. Thanks Mother Monster! Tabii ki beklenen son Victoria's Secret. Victoria's Secret'ın reklamları ne dersiniz? Biscolata. Oturup şu tipsizliğime ağlamamak için kendimi zor tuttum.

Good bye, 2011! I will miss you...

Sevgilimle az önce konuşmamı aynen aktarıyorum:
-sen çok zeki bi çocuksun biliyosun dimi?
+biliyorum ama bi boka yamıyor zekiliğim
-ne demek o yaramıyo
+neye yarıyo ki?
-sen o bloga başlamasaydın ben bu kadar emin olamazdım kimliğimden. Kendime güvenim olmazdı. Ki benim gibi bir sürü insan var sen biliyorsun konuştuklarından.serkan var manisalı var ve sessiz duran daha bir sürü insan var. O insanlar hep senin sayende bu kadar rahatlar. Sence bi işe yaramıyor mu? Teşekkür ederim bloga yazmaya başladığın için.

Aslında ben, bana bu öz güveni veren, bilinçlendiren bloggerlara teşekkür ediyorum. İnsanlar birilerinden bişey alarak hayatına devam ediyor. Ki benim birisine en ufak bi yardımım dokunduysa cidden çok mutlu olurum.

ha bu arada şarkı: kazım koyuncu - aşkıda yaşamak http://fizy.com/#s/15pifh

2 yorum:

  1. bu arada benimde bu kadar rahatlamam ve kendimi tam olarak kabul etmem tamamen bloglar aracılığıyla oldu... ayrıca zeki olmak her zaman işe yarar, sen sadece bunu farketmeyi bil.. ;)

    YanıtlaSil
  2. anne baba nasıl olursa olsun gerizekalı denmez. Çok ayıp evladım... cık cık cık

    YanıtlaSil

şimdi sen buraya yorumunu yazacaksın, ben de yayınlayacağım.