14 Temmuz 2011 Perşembe

Bir kaç "Mandalina"dan ne zarar gelir ki?

Bi kız arkadaşımla aylar öncesinden anlaştık bayramda İstanbul'a beraber gidicez. Sırayla face'te birbirimizin duvarına kalan günleri yazmaya başladık her gün.

57,56,55....33,32,31...19,...15...3,2 ve son gün.
16:30 otobüsüyle gidicez İstanbul'a. Ben öğleden sonra okula gitmedim, o gitti. Okuldan çıkışta soyunma odasında üstünü değiştirdi ve otogara gittik. Bayram üstü olduğu için ek otobüs severleri var. 15-20 dk bir otobüs kalkıyor İstanbul'a otogardan.

Yerleştirdik valizlerimizi bindik otobüse tıngır mıngır gidiyoruz 6,5-7 saatlik yolda. Film izledik otobüsteki televizyondan, sohbet ettik derken Esenler OTOGAR'a 2 saat kala bi mola yerinde durduk. Tuvaletimizi yaptık. Başka bi otobüste de arkadaşın tanıdıkları vardı. Ve arkadaş sigara içtiği için kenara bi yere gittik. Oturduk o sigarasını içiyor, bende yanına oturmuş bir arkadaşla muhabbet ediyorum.

Benim çantamda yola çıkmadan önce anneannemin koyduğu bi poşet mandalina vardı ve onu çıkarıp yemeğe başladık. Arada "Hadi kalkalım" falan dediysek de mandalinalar bitmeden kalkamadık. Zaten otobüsün kalkacağı daha anons edilmemişti.




Mandalinalar bitti biz kalkıp otobüse doğru gidince şok olduk. OTOBÜS SİKTİR OLUP GİTMİŞ! Otobüste bütün eşyalarımız kalmıştı daha da kötüsü benim yeni aldığım laptop da otobüste kalmıştı. Çaaşırları geçtim zaten. Bizden sonraki otobüsün muavinine sorduk nerde bu otobüs diye, gitti dedi. Nasıl gider ki? O kadar uzakta değildik. Söze 15 dk bağımrışlar. Yalan. Sonuç; biz otobüssüz göt gibi kaldı. Adam bizi o otobüse bindirdi. Ama ne yapçağımızı bilmiyoruz hala. Gitti bütün herşey bizden önceki otobüsle.

Ben zaten bu sonradan bindiğimiz otobüsü otogar da göözüme kestirmiştim. Çok hoşuma gitmişti. Bu otobüsün koltuklarındaki ekranlar dokunmatik ve istediğin filmi izleyebiliyorsun. Muavine soruyoruz "bizim eşyalar ne olcak?!" o bize "yazaneye bırakırlar" diyo. Ama ne öteki otobüse telefon ediyo, ne de bişey. Annemi arasam, kızar diye korkuyorum.

Sonra baktık yapacak bişey yok, annemi aradım. Anlattım derdimi, sonra bavullara yapştırılan o barkodların numarasını verdim. Annem, babam ve babamın iki arkadaşıyla gellmişler otogara. Çünkü babamın arabası yok, çocuklu travmaları var adamın.

Sonra arkadaş onu almaya gelcek olan insanları aradı, E5 üzerinden alcaklardı. Babamalar bizi bıraktı yol üstünde. Ben, annem ve arkadaşım bekledik biraz. Sonra onu almaya geldiler, biz de eve gitik.

İstanbul'dan dönerken de beraber döndük ama bu sefer otobüsün önünden ayrılmadık.

Bi kaç ay milletin dilinde sakız olsak da güzel bi hatıraydı.

şarkı:

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

şimdi sen buraya yorumunu yazacaksın, ben de yayınlayacağım.